Debbie Parkins


geboren: 1963, Bury St. Edmunds (GB)
categorie: schilderijen
aantal objecten bij Kunstgalerie Oog voor Natuur : 1
in de webwinkel: kaarten

Deborah Parkins ziet het levenslicht in het Oost-Engelse stadje Bury St. Edmunds. Ze doet in Sittard de lerarenopleiding tekenen/handvaardigheid, maar maakt na een jaar de overstap naar de pedagogische academie in Roermond. „Ik ben blijven schilderen en tekenen, iets waar ik al van jongsaf plezier in heb.”
Nagenoeg in alle gevallen biedt de natuur en de wilde fauna in haar directe omgeving de kunstenaar voldoende inspiratie. „Vanuit mijn atelier kijk ik over de velden en weilanden en ook de wisselende seizoenen en weersomstandigheden van die vergezichten vormen een rijke bron van inspiratie voor mijn landschapsschilderijen. Ik begin met een natuurtafereel dat mij op een bepaalde manier raakt. Ik moet de dieren en hun leefwereld eerst goed leren kennen voor ik ze kan vastleggen. Daarom vergezel ik mijn man regelmatig op de hoogzit of bij de bersjacht. We zien dan vaak reeën en dat is voor mij een mooie gelegenheid om ze bij het laveien of tijdens de bronst te observeren. De impressies in de buitenlucht gebruik ik om een sfeer in mijn werken te leggen. Je kunt sfeer pas goed vastleggen als je die zelf hebt ervaren. Een geurige bloemenakker in juni bijvoorbeeld of een koude januaridag, als het om vijf uur al donker begint te worden en de reeën pas laat de dekking uitkomen. Als er een reegeit, -kalf of -bok in het kader van beheer geschoten is, maak ik schetsen van de kop, het gewei of andere delen van het lichaam om zo de anatomie goed te doorgronden. Die studies en observaties gebruik ik in mijn schilderijen. Het zijn geen fotografisch realistische schilderingen, daar zijn camera’s beter geschikt voor. Het zijn wel realistische portretten in een voor reeën karakteristieke houding, waarbij de omgeving op een impressionistische wijze is geschilderd als omlijsting van het dier.”
Hoewel reeën als schilderthema haar bijzonder aantrekken, zijn het ook wilde zwijnen, hazen en vogels onderwerp van Debbie’s schilderijen. „Zo ben ik nu ‘gegrepen’ door de havik, omdat ik in contact ben gekomen met een valkenier die haviken als jachtvogels gebruikt.”
Soms vindt ze aquarel de meest passende techniek voor een schilderij, soms is acrylverf het beste medium. „Reeën doe ik echter met olieverf. Ik maak gebruik van oude schildertechnieken zoals het glaceren. Dat is het in dunne lagen aanbrengen van doorschijnende olieverf. De schilderijen worden er intenser en rijker van. Er komt diepte in het schilderij”, vertelt de kunstenaar, die al met het gronden van het linnendoek begint in een kleur die als ondergrond op cruciale plekken in het schilderij terugkomt. Schilderen is voor Debbie Parkins een combinatie van ambachtelijk en degelijk werken („zeg maar gerust soms zwoegen”), met creativiteit en expressie in thema, houding en de omgeving waarin het dier verschijnt. „Wat mensen in mijn werk vooral aanspreekt is de raakbaarheid van het dier, alsof het zo uit het doek kan stappen. Dat komt, omdat ik het dier vanuit een impressionistische omgeving met toenemende realiteit portretteer. Met als hoogtepunt de spiegel van het oog. Dat is als het ware het centrum van waaruit het dier gaat leven en contact maakt met degene die naar het schilderij kijkt.”

© Kunstgalerie Oog voor Natuur