Nanouk Weijnen
● geboren: 1973, Velp (N.Br.)
● categorie: schilderijen, sculpturen
● aantal objecten bij Kunstgalerie Oog voor Natuur: 1
Nanouk Weijnen groeide op tussen de paarden, kippen, schapen, honden, vogels, vissen en vele andere dieren. Hierdoor raakte zij hoe langer hoe meer gefascineerd door (deze) dieren. Na afronding van haar opleiding aan de Academie voor Beeldende Vorming Tilburg in 2000 trok Nanouk zich terug in de natuur om zo een geheel eigen stijl te kunnen ontwikkelen.
De beeldend kunstenares schildert met olieverf op linnen, het liefst op groot formaat. Haar werk heeft een duidelijke textuur. „Je moet kunnen zien dat het een schilderij is en dat ik het geschilderd heb, mijn handschrift is duidelijk zichtbaar.” Dit geldt ook voor haar keramische en bronzen beelden. Deze zijn niet gladgestreken, maar duidelijk geboetseerd. Haar kleurgebruik is veelal monochroom; ze gebruikt zelden felle kleuren.
„Ik schilder dieren die op mijn pad komen. Ik beschouw hen iedere keer weer als een cadeautje wanneer ik een mooi schepsel tegenkom. Een duifje of een kikker in de tuin, een muis in huis, mijn konijnen, de kip die ik uit een ren heb gehaald, omdat ze gepest werd. En natuurlijk mijn tamme kauwtje ”Kliko”. Hij bleef achter nadat een groep van ongeveer 500 kauwen een hele dag had gewacht. Maar Kliko kon nog steeds niet vliegen. Hij bleef een hele poos bij me, totdat hij steeds verder weg vloog en uiteindelijk verdween. Deze vogel was toch wel de meest bijzondere. Zo slim had ik ze nog niet meegemaakt.”
De Brabantse kunstenares, die ook in opdracht dieren schildert en boetseert, probeert de schoonheid en de innerlijke kant van ieder dier weer te geven en alle mensen hiervan bewust te maken. „Mijn favoriete spreuk is afkomstig van de filosoof Albert Schweitzer: "Aan de omgang met het dier meet men de cultuur."”
● categorie: schilderijen, sculpturen
● aantal objecten bij Kunstgalerie Oog voor Natuur: 1
Nanouk Weijnen groeide op tussen de paarden, kippen, schapen, honden, vogels, vissen en vele andere dieren. Hierdoor raakte zij hoe langer hoe meer gefascineerd door (deze) dieren. Na afronding van haar opleiding aan de Academie voor Beeldende Vorming Tilburg in 2000 trok Nanouk zich terug in de natuur om zo een geheel eigen stijl te kunnen ontwikkelen.
De beeldend kunstenares schildert met olieverf op linnen, het liefst op groot formaat. Haar werk heeft een duidelijke textuur. „Je moet kunnen zien dat het een schilderij is en dat ik het geschilderd heb, mijn handschrift is duidelijk zichtbaar.” Dit geldt ook voor haar keramische en bronzen beelden. Deze zijn niet gladgestreken, maar duidelijk geboetseerd. Haar kleurgebruik is veelal monochroom; ze gebruikt zelden felle kleuren.
„Ik schilder dieren die op mijn pad komen. Ik beschouw hen iedere keer weer als een cadeautje wanneer ik een mooi schepsel tegenkom. Een duifje of een kikker in de tuin, een muis in huis, mijn konijnen, de kip die ik uit een ren heb gehaald, omdat ze gepest werd. En natuurlijk mijn tamme kauwtje ”Kliko”. Hij bleef achter nadat een groep van ongeveer 500 kauwen een hele dag had gewacht. Maar Kliko kon nog steeds niet vliegen. Hij bleef een hele poos bij me, totdat hij steeds verder weg vloog en uiteindelijk verdween. Deze vogel was toch wel de meest bijzondere. Zo slim had ik ze nog niet meegemaakt.”
De Brabantse kunstenares, die ook in opdracht dieren schildert en boetseert, probeert de schoonheid en de innerlijke kant van ieder dier weer te geven en alle mensen hiervan bewust te maken. „Mijn favoriete spreuk is afkomstig van de filosoof Albert Schweitzer: "Aan de omgang met het dier meet men de cultuur."”